Deze woordenlijst over medisch en gezondheidstoerisme legt 96 begrippen uit die worden gebruikt bij het inkopen en verkopen van medische reisdiensten — commissie, doorverwijsvergoeding, no-show, behandelplan, JCI- en ISO-accreditatie, het Turkse certificaat voor internationaal gezondheidstoerisme, AVG en KVKK, aanbetaling en escrow — in het Nederlands, Engels, Arabisch, Duits, Spaans, Frans en Turks. Elk begrip heeft één tot drie heldere zinnen, een vaste link (het anker #commission is in elke taal hetzelfde) en toont zijn naam in de zes andere talen; waar een wet of norm wordt genoemd, staan de officiële titel en de datum of het nummer erbij. De lijst behandelt alleen taal en logistiek en is geen medisch of juridisch advies.
Woordenlijst
Deze woordenlijst legt de woorden uit waarmee medische reisdiensten worden ingekocht en verkocht: wat een facilitator doet, hoe een commissie verschilt van een nettotarief, wat elk kwaliteitskeurmerk bevestigt, welke gegevensbeschermingsrol een kliniek of bureau heeft en hoe aanbetalingen en garanties werken. Elke vermelding bestaat uit één tot drie heldere zinnen, heeft in alle zeven talen hetzelfde adres en toont zijn naam in de andere zes.
Typ bovenin het zoekveld een begrip in een van de zeven talen of kies een van de 8 thema’s; het filter doorzoekt namen, synoniemen, definities en de namen in de andere talen. Elk begrip heeft een eigen adres, zoals #commission: kopieer het van de kaart en plak het in een briefing, een contractconcept of een chat, dan komt de lezer op dezelfde vermelding in de eigen taal terecht.
De 96 begrippen zijn gegroepeerd naar de vraag die ze beantwoorden. Een begrip staat in één thema en vermeldingen verwijzen naar elkaar waar thema’s elkaar raken: een complicatiebeding verwijst naar de complicatieverzekering, een garantiebrief naar rechtstreekse facturering.
Vier woorden bepalen de meeste meningsverschillen tussen bureaus en zorgaanbieders. Commissie en doorverwijsvergoeding betaalt de zorgaanbieder uit zijn eigen prijs; nettotarief plus opslag is de manier waarop een bureau de patiënt een prijs rekent. Het contract moet vastleggen welk model geldt, wat de grondslag is en of de zorgaanbieder de patiënt ook rechtstreeks een offerte mag doen.
Nadat het geld is verschoven, stemt een nettoafrekening (hakediş in Türkiye) af wat is betaald, wat elke partij toekomt en wat wordt ingehouden. De winst-per-patiënt-calculator laat zien hoe deze posten bij één patiëntdossier optellen.
Bureaus: Health onMESSE is gratis voor bureaus. Meld u aan als bureau om geaccrediteerde aanbieders te vinden op behandeling en land, een Reverse Pitch te plaatsen en aanbieders te ontmoeten in geplande B2B-gesprekken, of lees wat bureaus krijgen.
In profielen van zorgaanbieders worden drie woorden door elkaar gebruikt die iets anders betekenen. Een vergunning is de wettelijke toestemming om te mogen werken. Accreditatie en certificering zijn vrijwillige beoordelingen, tenzij een regeling ze eist, en elk wordt bij de eigen afgevende instantie gecontroleerd.
Een keurmerk zegt wie de zorgaanbieder waaraan heeft getoetst; het zegt niets over de uitkomst van één behandeling. JCI-accreditatie en KTQ-certificaten lopen in cycli van drie jaar. Elk keurmerk wordt gecontroleerd in de lijst of het register van de afgever.
Voor een Turkse partner laat de gids over het autorisatiecertificaat zien hoe u een certificaatnummer afstemt op de lijsten van het ministerie, en de checklist voor kliniekcontracten waar vergunnings- en accreditatienummers in het contract horen.
Aanbieders: Exposeer op Health onMESSE om uw vergunning, accreditatie en pakketten onder de ogen van bureaus voor gezondheidstoerisme te brengen, of vergelijk eerst de deelnamemogelijkheden.
Medische gegevens van een patiënt zijn bijzondere categorieën persoonsgegevens volgens artikel 9 AVG en artikel 6 KVKK; elke partij die ermee werkt heeft dus een rol en een rechtsgrond nodig. De rollen hangen af van de feiten van elk dossier; de tabel toont het gebruikelijke patroon.
De Turkse KVKK gebruikt de termen veri sorumlusu (verwerkingsverantwoordelijke) en veri işleyen (verwerker); wet nr. 7499 (Staatsblad, 12 maart 2024) wijzigde de regels over bijzondere categorieën gegevens en doorgifte naar het buitenland, dus de actuele tekst moet worden nagegaan. In de Verenigde Staten geldt HIPAA voor Amerikaanse covered entities en hun zakelijke partners, niet automatisch voor elke kliniek in het buitenland.
Patiënten en bureaus gaan er vaak van uit dat de publieke verzekering de patiënt volgt. De onderstaande routes bestaan, en elk heeft een grens.
Geen van deze routes volgt de patiënt naar elke bestemming: het S2-formulier en richtlijn 2011/24/EU dekken geen behandelingen in Türkiye, India, Mexico of de Verenigde Arabische Emiraten. Daar hangt de dekking af van de individuele polis, de goedkeuring van een opdrachtgever of de eigen betaling. Een bureau mag geen kostenvergoeding beloven die het niet in de hand heeft.
Een zorgverzekeraar of ziekenfonds vergoedt een behandeling in het buitenland niet automatisch. Binnen de EU, de EER en Zwitserland kunnen het S2-formulier en richtlijn 2011/24/EU gelden, waarbij de verzekeraar over de toestemming beslist; voor Türkiye, India, Mexico of de VAE gelden ze niet. Een schriftelijke offerte met wat inbegrepen en niet inbegrepen is, de prijs voor de begeleider, een second opinion vóór de reis en het behandelen van medische gegevens als bijzondere categorieën persoonsgegevens volgens artikel 9 AVG horen vóór de boeking schriftelijk te zijn geregeld.
De definities van wetten en normen volgen de onderstaande officiële teksten; accreditatie-instellingen worden beschreven op basis van hun eigen materiaal. Controleer elke status bij de afgever voordat u erop vertrouwt.
English · العربية · Deutsch · Español · Français · Türkçe